بزودی سیستم نوبت دهی آنلاین ما فعال می شود؛ از شکیبایی شما متشکریم...

اختلال وحشتزدگی یا پانیک (Panic Disorder) به وضعیتی گفته می‌شود که در آن فرد مکررا حملات پانیک را تجربه می‌کند. حمله‌ پانیک به حالتی از اضطراب ناگهانی و شدید گفته می‌شود که معمولا قابل‌پیش‌بینی نیست و فرد در هنگام وقوع آن احساس می‌کند دارد کنترل خودش را از دست می‌دهد یا اینکه در یک‌قدمی مرگ است. این حملات معمولا بین ۵ تا ۲۰ دقیقه طول می‌کشند و علایم جسمی شدیدی دارند. به‌دلیل شدت این تجربه، بسیاری از افراد تلاش می‌کنند از موقعیت‌هایی که قبلا در آن دچار حمله شده‌اند دوری کنند. این رفتار گاهی به شکل‌گیری اختلالی به نام آگورافوبیا می‌انجامد.
اگر درگیر پانیک یا آگورافوبیا هستید، می‌توانید برای ارزیابی دقیق و شروع درمان، وقت بگیرید.

اختلال اضطراب فراگیر(GAD)

اگورافوبیا چيست؟

اگورافوبيا به معناي ترس و اجتناب از موقعيت هايي است که فرد تصور ميکند اگر دچار حمله پانیک يا علائم ناگهاني بدني شود، نميتواند سريع محل را ترک کند يا کمک دريافت کند. اين موقعيت ها معمولا شامل موارد زير است:
• مراکز خريد و مکان هاي شلوغ
• وسايل نقليه عمومي مانند مترو، اتوبوس يا هواپيما
• صف هاي طولاني يا فضاهاي بسته
• پل ها، تونل ها و مسيرهايي که احساس گير افتادن ايجاد ميکنند
• تنها از خانه خارج شدن

افراد مبتلا معمولا زماني احساس امنيت دارند که فردي قابل اعتماد همراهشان باشد يا نزديک در خروجي قرار بگيرند تا در صورت نياز بتوانند سريع محل را ترک کنند.

نکته مهم اين است که اگورافوبيا فقط پس از اختلال پانیک به وجود نمي آيد. برخي افراد بدون تجربه حمله پانیک هم به مرور به دليل ترس از علائم ناخوشايند بدني مثل سرگيجه، احساس ضعف يا نگراني از افتادن، از موقعيت هاي مختلف دوري ميکنند.

مثالي از يک فرد مبتلا

مريم، سي و هفت ساله، در آپارتماني در طبقه دوم زندگي ميکرد و بيش از هشت سال از اختلال پانیک و اگورافوبيا رنج ميبرد. از آخرين باري که مريم از خانه خارج شده بود سه سال ميگذشت و زندگي او به اتاق خواب، سالن پذيرايي و بخش جلويي آشپزخانه محدود شده بود. حتي ديدن راهرو يا قسمت پشتي آشپزخانه اضطراب شديدي در او ايجاد ميکرد.

مريم اولين حمله پانیک را پس از يکي از دعواهاي شديدي تجربه کرده بود که بعد از تولد فرزند اولش با همسرش داشت. بعد از آن، هر زمان فشار يا اضطراب زيادي به او وارد ميشد دچار حملات مشابه ميشد.

اين مثال نشان ميدهد که چگونه ترس از حملات پانیک و اجتناب شديد ميتواند زندگي روزمره فرد را به شکل قابل توجه مختل کند.

نشانه هاي حمله پانیک

حمله پانیک موجي ناگهاني و شديد از اضطراب و ترس است که در چند دقيقه به اوج ميرسد. در اين حالت فرد احساس ميکند:
• قلبش تند ميزند يا در حال ايستادن است
• نميتواند نفس بکشد يا در حال خفه شدن است
• سرش گيج ميرود
• بدنش ميلرزد
• دچار حمله قلبي شده است
• کنترلش را از دست داده يا در حال ديوانه شدن است
• يا اينکه در آستانه مرگ قرار دارد

اين علائم از نظر پزشکي خطرناک نيستند، اما شدت آنها چنان بالاست که فرد واقعا تصور ميکند زندگي اش در خطر است.

حمله پانیک معمولا به شکل غير قابل پيشبيني رخ ميدهد. لزوما اتفاق بدي نيفتاده، اما ممکن است فرد هنگام رانندگي، نشستن روي مبل، خريد در سوپرمارکت يا حتي در خواب دچار آن شود.

اختلال پانیک چيست؟

همه افرادي که حمله پانیک را تجربه ميکنند دچار اختلال پانیک نميشوند.

براي تشخيص اختلال پانیک لازم است:

  1. فرد حداقل يک حمله پانیک کاملا ناگهاني و شديد داشته باشد.

  2. بعد از آن حمله، حداقل يک ماه مدام نگران تکرار آن باشد يا درباره عواقبش فکر کند؛ مثلا اينکه اگر دوباره اتفاق بيفتد چه ميشود، اگر جلوي مردم بيفتد چه ميکند يا اگر بيهوش شود چه اتفاقي مي افتد.

  3. يا اينکه به دليل اين نگراني ها سبک زندگي اش تغيير کند؛ براي نمونه:
    • از بعضي فعاليت ها دوري کند
    • کارهاي روزمره را کمتر انجام دهد
    • از تنها بيرون رفتن بترسد

اختلال پانیک معمولا در پايان نوجواني تا حدود سي سالگي شروع ميشود، اما ممکن است در کودکي يا سنين بالاتر هم ديده شود.

حملات پانیک در خواب

حدود شصت درصد از افراد مبتلا به اختلال پانیک، حمله هايي را تجربه ميکنند که در خواب عميق آغاز ميشود.

ويژگي هاي اين نوع حمله:
• ناشي از کابوس نيست
• معمولا بين يک و نيم تا سه و نيم بامداد رخ ميدهد
• باعث ميشود فرد با وحشت شديد از خواب بيدار شود

اين افراد معمولا بسيار نگران ميشوند و تصور ميکنند اتفاقي ترسناک در حال رخ دادن است، چون در زمان شروع حمله خواب بوده اند. با اين حال، اين نوع حمله هم درست مانند ساير حمله هاي پانیک ماهيتي بدني و بي خطر دارد.

چرا افراد به اين اختلالات مبتلا ميشوند؟

پژوهشگران بروز اين اختلالات اضطرابی را نتيجه ترکيب سه عامل ميدانند:

عامل زيستي

برخي افراد از نظر ژنتيکي حساس ترند و بدن آنها به استرس واکنش شديدتري نشان ميدهد. در نتيجه سيستم هشدار اضطرابشان سريع تر فعال ميشود.

عامل روانشناختي

فرد ممکن است ياد گرفته باشد نسبت به علائم بدني حساسيت زيادي داشته باشد. براي نمونه تپش قلب را نشانه خطر بداند و آن را به معناي بروز مشکلي جدي تفسير کند، نه يک تغيير طبيعي و بي خطر در بدن.

در اين وضعيت چرخه زير شکل ميگيرد:
تپش قلب → ترس → افزايش تپش قلب → ترس بيشتر → حمله پانیک

عامل محيطي و اجتماعي

استرس هاي مهم زندگي ميتوانند زمينه ساز حمله پانیک باشند، مانند:
• مشکلات شغلي
• طلاق يا جدايي
• بيماري عزيزان
• مشکلات مالي
• مهاجرت
• رويدادهاي مثبت اما پر استرس مانند ازدواج يا شروع کار جديد

در برخي فرهنگ ها نيز الگوهاي تربيتي و انتظارات اجتماعي، مانند فشار براي قوي بودن، بر نحوه بروز اضطراب اثر ميگذارد.

درمان ها

درمان دارويي

SSRIs و SNRIs داروهاي خط اول با اثر طولاني مدت هستند.
بنزوديازپين ها اثر سريع دارند اما احتمال وابستگي و کاهش کارکرد شناختي را بالا ميبرند.
حدود شصت درصد بيماران با مصرف منظم دارو بدون حمله پانیک باقي ميمانند، ولي قطع دارو معمولا باعث بازگشت علائم ميشود.

درمان هاي روان شناختي

الف) درمان شناختي رفتاري CBT
• آموزش شناسايي افکار اضطرابي
• کاهش حساسيت نسبت به علائم بدني
• مواجهه تدريجي با موقعيت هاي اضطراب زا

ب) رواندرماني پويشي متمرکز بر اضطراب و روانکاوي
در اين رویکرد، حمله پانیک نشانه اي از تعارض هاي هيجاني ناديده گرفته شده در نظر گرفته ميشود. رواندرماني پويشي و روانکاوي براي درمان اختلال پانیک و اگورافوبيا ميتوانند شامل موارد زير باشند:
• شناسايي احساسات پنهان
• بررسي الگوهاي رابطه اي
• افزايش ظرفيت تحمل هيجان ها
• کاهش واکنش هاي بدني ناشي از تعارض هاي دروني

اين روش براي برخي بيماران، به ويژه افرادي که ريشه هاي هيجاني عميق تري در اضطراب خود دارند، کارآمد گزارش شده است.

سرانجام مريم

مريم پس از چند ماه درمان پويشي و دوره کوتاه مدت دارو توانست الگوهاي پنهان اضطراب خود را شناسايي کند؛ از جمله ترس قديمي او از تنها ماندن و بي پناه شدن. پس از آگاهي از ريشه اضطراب، با کمک درمانگر به تدريج در موقعيت هاي واقعي قرار گرفت. ابتدا هر چند روز يک بار از خانه خارج ميشد و کمي قدم ميزد، سپس توانست از مترو استفاده کند و در نهايت به مرحله اي رسيد که قادر بود به تنهايي خريد کند.

مريم هنوز گاهي اضطراب را تجربه ميکند، اما حملات پانیک او بسيار کم شده است. او دوباره سر کار ميرود، با دوستانش ملاقات ميکند و احساس ميکند کنترل زندگي خود را باز يافته است.

درمان اختلال پانیک و آگورافوبیا

اختلال پانیک و اگورافوبيا از شديدترين شکل هاي اضطراب هستند، اما همان طور که در مثال مريم ديديم قابل درمان اند. اين اختلال ها نشان ميدهند ذهن و بدن پيام هايي دارند که بايد ديده شوند و تلاش براي ناديده گرفتن آنها نتيجه بخش نيست. با ترکيب روان درماني، مواجهه تدريجي و در صورت نياز دارو، بسياري از افراد مسير بهبود را طي ميکنند و زندگي خود را دوباره باز مييابند. اگر شما يا يکي از عزيزانتان با نشانه هاي مشابه دست و پنجه نرم ميکنيد، آغاز درمان ميتواند اولين قدم براي بازگشت آرامش باشد.

سوالات متداول

آيا حمله پانیک در خواب هم رخ ميدهد؟

بله. برخي افراد با تپش قلب و احساس خفگي از خواب ميپرند. اين نوع حملات معمولا با اضطراب روزانه همراه ميشود و نياز به بررسي دارد.

• کافئين
• نوشيدني هاي انرژيزا
• الکل
• خوراکي هاي بسيار شيرين يا حاوي محرک
• بي نظمي در وعده هاي غذايي

اين موارد سيستم عصبي را تحريک ميکنند و احتمال بروز علائم جسمي مشابه پانیک را افزايش ميدهند.

اين توصيه ها حمله را متوقف نميکنند، اما شدت آن را کاهش ميدهند:

  1. نفس هاي آرام و طولاني بکشيم و بازدم را کمي طولاني تر از دم انجام دهيم.

  2. با خود يادآوري کنيم که اين يک حمله پانیک است، نه سکته. آگاهي از اين موضوع که حمله خطر جاني ندارد چرخه ترس را ضعيف ميکند.

  3. اجازه دهيم بدن حمله را کامل کند، چون مقاومت زياد ميتواند مدت آن را طولاني تر کند.

  4. روي يک صدا، شيء يا نقطه مشخص تمرکز کنيم. اين کار از سيل افکار فاجعه آميز جلوگيري ميکند و ما را به لحظه حال بازميگرداند.

  5. از درخواست کمک اضطراري بدون دليل واقعي خودداري کنيم. مراجعه مکرر به اورژانس چرخه ترس را تقويت ميکند. بهتر است ابتدا يک ارزيابي پزشکي انجام شود و سپس درمان روان شناختي دنبال شود.